2015-1 Banner geloof hoofdpagina

De stille getuige van de Verrijzenis

Niemand is eigenlijk getuige geweest van het moment van Christus’ verrijzenis. Voordat Zijn lichaam in het graf werd gelegd, was het gewikkeld in een linnen doek. Dit begrafeniskleed was tevens een soort omslagdoek. Het lichaam werd in de lengte op de ene helft van het doek gelegd, terwijl de andere helft het lichaam van het gezicht tot aan de voeten bedekte.

Onderzoek

Langer dan een eeuw, hebben verschillende specialisten zich bezig gehouden met het wetenschappelijk onderzoek naar de Lijkwade van Turijn. Overweldigend is dat dit onderzoek wijst op de echtheid. Als gevolg daarvan is de Heilige Lijkwade ‚s werelds meest beroemde christelijke relikwie geworden, die de wetenschap blijft verbazen door zijn „real life” beschrijving van Jezus’ lijden, dood en verrijzenis.

Volgens de wetenschappers is de afdruk, verschenen op de Lijkwade, gemaakt door het „echte” lichaam van een gekruisigde man. De afbeelding van het lichaam op de Lijkwade is een fotografisch negatief, terwijl de bloedresten verschijnen als een positieve afdruk.

Na de reis der tijd te hebben overleefd, wordt het kostbare relikwie bewaard in Turijn, Italië.

Twee Amerikaanse natuurkundigen, dr. John Jackson en dr. Eric Jumper verbonden aan de U.S. Airforce Academie, ontdekten dat de afbeelding op de Lijkwade driedimensionaal is.

Meervoudige, gedetailleerde testenhebben bevestigd dat moderne wetenschap niet in staat is zo’n afbeelding te reproduceren.

Geen beeldhouwer kan dit namaken en ook geen verfkwast kan zo’n afbeelding maken. In feite is dit niet het werk van de mens, want daar draagt het geen aanwijzing voor, dat ieder stuk kunst karakteriseert.

De afbeelding op de Lijkwade is doorschijnend, geelachtig van kleur, wat moeilijk uit te leggen is, omdat er geen sporen van enige kleurstof of verf gevonden zijn.

Alleen de oppervlakte van de stof draagt de indruk van de beeltenis. Van de meer dan 100 vezels die de draad vormen, zijn er maar twee of drie aan de oppervlakte geel gekleurd, dus de beeltenis is niet door het doek heen gedrongen.

Als gevolg daarvan is de Heilige Lijkwade ‚s werelds meest beroemde christelijke relikwie geworden, die de wetenschap blijft verbazen door zijn „real life” beschrijving van Jezus’ lijden, dood en verrijzenis.

Pogingen om de kleur van bepaalde draden te verwijderen, door het toepassen van 25 in laboratoria toegepaste verfverwijderaars en oplosmiddelen, zijn ineffectief gebleken. Dus het is wetenschappelijk bewezen dat de afbeelding onuitwisbaar is. Een driedimensionale afdruk van de afbeelding heeft de wetenschappers geholpen om twee kleine munten te identificeren, die op de ogen van de „Man van de Lijkwade” lagen.

Het rechteroog was bedekt met de „Lepton Lituus”, een munt geslagen tussen 29 en 33 n.C., dus in de tijd van Pontius Pilatus. Over het linkeroog lag een munt geslagen in 29 n.C. door Pilatus als eerbewijs aan Julia, Tiberius’ moeder. Dit is dus nog meer bewijs dat de Lijkwade stamt uit de tijd van Jezus. De munten die geplaatst zijn over de ogen van een overleden persoon, wijzen terug op een oud joods begrafenisgebruik. Er zijn vele zaken rondom de Lijkwade die de wetenschappers blijven verbazen. Hoewel de Lijkwade werd gebruikt om het lichaam in te wikkelen was het afdruksel helemaal plat. In optische terminologie wordt dit „evenwijdige projectie” genoemd.

De afbeelding

Sommige wetenschappers geloven dat dit onuitwisbare fotografisch negatief van het gekruisigde lichaam een resultaat is van een mysterieuze explosie van energie binnen de Lijkwade.

Zo’n explosie zou sterk genoeg zijn om een soort verschroeiing te veroorzaken aan het oppervlak van de vezels (en dus de afdruk van de beeltenis), door infrarode energie of blootstelling aan protondeeltjes versneld tot ongeveer 1 megavolt (dit is de energie die gebruikt wordt door een protondeeltje dat op en neer gaat tussen twee polen met een mogelijk verschil van 1 miljoen volt).

De wetenschap is niet in staat om uit te leggen hoe de gehele afbeelding op de Lijkwade gedrukt is.

Om deze reden merkt een van de wetenschappers, dr. John Jackson, op: „Gegeven de moderne natuurkundige en scheikundige processen die wij kennen, is er een goede reden te beweren dat de beeltenis nooit ontstaan zou zijn, en toch is het echt, en toch kunnen we niet uitleggen hoe het gebeurd is.”

Dit meest kostbare relikwie bezorgt ons een grafische herinnering dat Christus echt heeft geleden, is gestorven aan het kruis en verrezen is uit de dood voor onze redding.

Wetenschappelijk onderzoek heeft ook bewezen dat het doek geen vervalsing is.

Alleen het lichaam van een gekruisigde man, een jood uit de eerste eeuw na Christus, geëxecuteerd door Romeinse soldaten, zoals dat beschreven is in het Evangelie, kan mogelijk dit schokkende fotografische negatief veroorzaakt hebben. Dit wetenschappelijke bewijs ondersteunt dus ons geloof dat we in het bezit zijn van de authentieke Lijkwade van Jezus Christus. K.E. Stevensson en G.R. Habermas schatten de kans dat het lichaam ingedrukt in de Lijkwade niet van Jezus is op 1 op 82,944.000. Om dit beter uit te leggen maakten zij gebruik van de volgende vergelijking: „Stel dat we 82,944.000 biljetten van 1 dollar hebben, die we met de zijkanten tegen elkaar leggen, de afstand die dan ontstaat is drie keer langer dan de afstand tussen New York en San Francisco. Één van deze bankbiljetten is gemerkt en een geblinddoekte persoon mag één poging doen het biljet te vinden. Zijn mogelijkheid tot succes is exact 1 op 82,944.000.”

We kunnen concluderen dat deze Lijkwade inderdaad het doek is dat gebruikt werd om het lichaam van Jezus Christus in te wikkelen. Deze conclusie is getrokken uit duidelijke wetenschappelijke bevindingen. (zie: Verdetto sulla Sindone, Bresia 1982. Pag. 146.)

Experts in forensische geneeskunde, die zich wenden tot de resultaten van het bloedstollingsproces, concluderen na het onderzoek van de Lijkwade, dat het lichaam van Jezus ongeveer twee en een half uur na Zijn dood in de Lijkwade werd gewikkeld en dat het daar voor ongeveer 36 uur is gebleven.

Er zijn geen sporen van ontbinding van het lichaam gevonden.

En wat ook belangrijk is, is dat het lichaam niet uit de wikkeling gehaald kan zijn, omdat er geen sporen zijn van scheuring in het doek en de bloedresten nog geheel intact gebleven zijn.

We kunnen concluderen dat deze Lijkwade inderdaad het doek is dat gebruikt werd om het lichaam van Jezus Christus in te wikkelen. Deze conclusie is getrokken uit duidelijke wetenschappelijke bevindingen.

Ook dit kan wetenschappelijk niet uitgelegd worden, noch gekopieerd zijn in een laboratorium. Hoe kon het lichaam door het kleed gaan zonder zijn structuur te beschadigen?

Getuigenis van liefde

Wat is het dat de mysterieuze afbeelding op het kleed heeft gemaakt?

Alleen ons Christelijk geloof vertelt ons, dat dit alles plaatsvond op het moment van de verrijzenis.

In een homilie, die in Turijn werd gegeven, zei Paus Johannes Paulus II; „In lijn met de bevindingen van talrijke wetenschappers, kunnen we in overweging nemen dat de Heilige Lijkwade van Turijn een uitzonderlijke getuige is van de Paasgebeurtenis: het lijden, de dood en de verrijzenis van Jezus Christus. Het is een stille, maar veelzeggende getuige.” (13 april 1980)

Wetenschap ontdekte wie de „Man van de Lijkwade” is, en ons geloof leidt ons Hem te kennen. Dit meest kostbare relikwie bezorgt ons een grafische herinnering dat Christus echt heeft geleden, is gestorven aan het kruis en verrezen is uit de dood voor onze redding.

Kunnen we onverschillig zijn voor zo’n grenzeloze liefde?

„Voor een gelovige – zegt Paus Johannes Paulus II- is het het meest belangrijk dat de Lijkwade ons een spiegel van het Evangelie bezorgt (…) Door dit te overdenken ervaart ieder gevoelig persoon een innerlijke beweging van het hart en een diepe schok (…) De Lijkwade is echt een buitengewoon teken dat ons verwijst naar Jezus, het ware Woord van de Vader dat ons oproept om Zijn voorbeeld te volgen, Hij die zichzelf opofferde voor ons allemaal (…) (Turijn, mei 1998)